tchener I. tchener so, disso [v.c.n.d.] 1. bouxhî (so ene biesse, ene djin), prôpmint avou ene coide di tchene. Dj' els a veyou ki tchenént so l' bådet. 2. bouxhî (so ene biesse, ene djin, ene sacwè) I n' si djinne nén di tchener so s' comere. Fé toubak, po les scolîs, c' esteut tchener so on balons come des dislaxhîs (J.L. Fauconnier). Li marxhå tchenéve come on peté disso l' eglume (C. Tombeur). rl a: rilayî, ritchener, ridobler. F. rosser, frapper. >> il ont tchené so s' cazake: i lyi ont fotou ene dobleure. II. [v.s.c.] 1. bouxhî comifåt. I tchennut a côps d' coide. F. frapper à coups redoublés. 2. taper comifåt sol bale (å djeu d' bale, al fotbale, evnd). I tchene des rudes côps (A. Balle). F. frapper vigoureusement, à plein bras. III. si tchener [v.pr.] si coixhî. F. se blesser. Disfondowes : tchaner, tchèner. Coinrece Payis d' Tchålerwè. | tcheneu, tcheneuse u tchenresse [o.f.n.] li ci (cene) ki bouxhe comifåt, copurade so ene bale. D' on fotbalisse ki pite foirt, on dit k' c' est on fel choteu, on bouxheu, on rlayeu, on tcheneu. F. joueur doté d'un tir, d' une frappe puissante. Disfondowes : tchaneu, tchèneu(se), tchèn'resse. | tchene 2 [f.n.] å djeu d' bale, plaece do djoweu k' est å dbout do rectingue. I fåt on bon casseu po djouwer al tchane (A. Balle). Disfondowes : tchane. Etimolodjeye : disfondowe di "tchene 1" | tchenî [o.n.] å djeu d' bale, djoweu ki djowe al tchene. Dins les foitès pårteyes, i fåt on bon tchenî (A. Balle). Disfondowes : tchanî, tchenî.