tcherete [f.n.] 1. pitit [[Motî:tchår|tchår]] a deus rowes. Loukîz a [[Motî:cårmane|cårmane]]. F. charette. >> tcherete ås coixhîs: a) tcherete k' on ramasséve les coixhîs so les tchamps d' bataye, divinltins. b) (po ravaler) ambulance. 2. çou k' i gn a dsu. Il ont ståré l' tcherete di four. F. charretée. 2. (po ravaler) (viye u mwaijhe) oto. Loukîz a : [[Motî:zénk|zénk]], [[Motî:tacot|tacot]], bagnole, caisse. F. guimbarde. Etimolodjeye : bodje tcher- ([[Motî:tchår|tchår]]), [[cawete -ete]], pitit tchår. | tchertêye [f.n.] çou k' i gn a dsu l' tcherete. Loukîz a [[Motî:cårmanêye|cårmanêye]]. F. charretée. Etimolodjeye : [[cawete -êye]], metowe so "tcherete". | tchertî [o.n.] onk ki moenne ene tcherete. F. charretier. Etimolodjeye : [[cawete -î]]. Parintêye : * [[Motî:tcheryî|tcheryî]] * [[Motî:tcheri|tcheri]] * [[Motî:tcherå|tcherå]] ---- * [[tchår et tcherete|Dipus d' racsegnes so les tchårs et les tcheretes]]