tchike 3 [f.n.] estance d’ onk k’ est sô. Loukîz a : doufe, sogneye, crole, dasse, daye, pronne, sôlreye, tampone, taene, trimpe, biyoke, ploumet, loke, perzeure, paye 2. F. cuite, état d’ivresse, ébriété. >> aveur ene tchike, aveur si tchike, atraper s’ tchike, ramasser ene tchike: esse sô (sôle). Il a ramassé ene fameuse tchike al dicåce (Motî d’ Bastogne). Li papa del crapåde berloke d' aveur yeu d' tchike, ki l' mame end a tant d' tinre (E. Gilliard). F. être pompette. >> aveur ene tchike di permission, ene tchike carabinêye: esse fén sô (fene sôle). >> si fote ene tchike: boere po-z esse sô. Ci n' est nén ene råjhon po s' fote des tchikes a-z è piede li memwere (M. Robert). F. se saoûler. >> aveur ene dimeye tchike: esse nén trop sô. Il aveut sti boere sacwants gotes, et il aveut ene dimeye tchike (Motî da Pirsoul). F. lègère ébriété.

Etimolodjeye

sivierba di tchiker 2 avou stindaedje di sinse come onk ki tchike li botaye di gote.

Omonimeye

• tchike 1 (f.n., pitite bole di veule, po djouwer)
• tchike 2 (f.n., sacwè k’ on maweye)
• tchike 4 (f.n., tchike electronike)

Disfondowes

tchike, chike, tchitche.

Sicrijhas ezès motîs

tchike [E213], tchique [E167, E170], tchike (Franwal da Haust a « ivre »), chique [C1, C13, O2]; chike [C8, C106, O0, S0, S109], tchitche [C9], nén dins E1, E212. ^[1]

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les tchikes

Sourdants

1. ↑ Loukîz al Djivêye des motîs.