tchiminêye / tchminêye [f.n.]

1. cwåré trô, maçné inte l' aisse do feu eyet l' toet, po moenner l' foumêye foû del måjhon. Avou on trô al tchiminêye, des flamijhoûs, ça pôreut mete li feu å gurnî. On dit eto: fouwire.

2. les maçnaedjes fwait dins ene tchambe avou ene sitouve u on feu a l' aisse. L' estouve a l' air di fonde dins l' ombe del tchiminêye; il est tins d' aloumer l' kinket (E. Romain).

3. çou ki rexhe foû do toet d' ene måjhone, d' ene oujhene, et raetchî del foumire. Loukîz a: tchetoere, cawoûte. F. cheminée.

Etimolodjeye: pårticipe erirece di "tchiminer".

• Dipus d' racsegnes so les tchminêyes