tchimio [f.n.] medyinne d' on magnant må (cancer) avou des droukes purade k' avou des rais X u del cérudjeye. Dji n' tchicteyrè nén : côpez, docteur; dj' inme ostant ça k' el tchimio (C. Denis).

Etimolodjeye : sicawaedje di "tchimioterapeye", calké sol minme racourtixheure e francès.