tchinter u tchenler (codjowaedje) [v.s.c.]

1. aler a tchén, tot cåzant d' ene lexhe.

2. fé les djonnes, tot cåzant d' ene lexhe. rl a: racatchinter.

3. si pormoenner a n' rén fé, come des tchéns. Dixhombrez vs ! Vos n' estoz nén cial po tchenler ! F. traîner.

Disfondowes: tchin'ter, tchin'ler, tchën'ter, tchin'tè.

tchintireye åtoû d' ene curêye (portrait saetchî pa L. Mahin).

| tchintreye u tchintireye [f.n.]

1. ratroplaedje di tchéns åtoû d' ene lexhe ki tchesse, åtoû d' ene curêye (biesse crevêye). F. attroupement.

2. tchinisse, laid cayet. Mi, did ju mi, dji ravale ene tchintreye come ça so rén do monde di tins. Li front rûsse; ké mizere ! ké tchintreye (W. Bal). F. connerie, absurdité, ineptie, idiotie.

Disfondowes: tchin'tîrîye, tchènteyrèye, tchin'trèye.