tchirou 2 [o.n.]

1. amagnî k' on mete so s' pwin, fwait avou des pemes u des biyokes tchåfêyes sol feu avou do souke, et spotcheyes. Dissu si assîte, do tchirou d' pemes et des canadas (C. Denis). Loukîz a : tchitchon, côrin. F. compote.

2. ehale. Ké tchirou ! F. poisse.

3. viye grigneuse djin. F. grincheux.

| tchirotreye [f.n.] mannestés dins on likide. Dji n' sai çou k' elle aveut fwait, mins gn aveut ostant d' tchirotreyes dins l' djate ki d' likide (J. Goffart). F. mare, impureté.

Omofone:

• tchirou (o.n.; sôre d' oujhea)