tchivene / tchvene [o.n.] pexhon des doûcès aiwes, avou on brun dos, et on blanc vinte, e sincieus latén Leuciscus cephalus. Clemint a cassé troes côps avou des grossès brames, et mi, dj' a ramoenné on tchvene di pus d' on kilo dilé m' poujhete (F. Barry). rl a: mônî, Motî:pourcea d' aiwe, blanc, winne. F. chevesne, chevaine, chevenne, meunier.

Etimolodjeye: bodje latén "caput" (tiesse), cawete -ene.

| tchivinea / tchvinea [o.n.] pitit tchvene.

• Dipus d' racsegnes sol tchivene
• Dipus d' racsegnes so les dobes sons DJ V et TCH F