temoenner (codjowaedje) [v.s.c.] acertiner ene sacwè come temoen. F. "témoigner".

| temoennaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "temoenner". Come Transene fwait pårteye do ban di Viyance, il a falou ndaler rcwester l' sordjant k' aveut ses apårtumints dins l' tour fôrtifieye di Viyance; c' est lu k' a vnou fé l' constat et rçure les prumîs temoennaedjes (E. Benoit). F. "témoignage". >> diner temoennaedje; u : >> rinde temoennaedje: temoenner, tot fjhant s' messaedje tant k' i fåt. I gn ourit èn ome, ki l' Bon Diu evoya; si no esteut Djhan; i vna po dner temoennaedje del loumire, po k' tot l' monde ouxhe li fwè por lu (Evandjîle da Sint Djhan, ratourné pa J.M. Lecomte).

Tcherpintaedje

Viebe fwait sol sustantif "temoen".

Vî scrijha

temoennaedje 

"tesmongnege".

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so l' temoennaedje divant on tribunå