tenoncô u tot d' on côp [adv] d' on seul côp et a on moumint k' on n' s' î atind nén. Dj' a stî tenoncô prins dins ene nouwêye d' oraedje. Mins totenoncô, li "tchén" s' mete a hoûler; i voeya bén adon çou ki lyi arivéve: li biesse k' el shuveut, c' esteut beazebén on leu (L. Nisen). Tot d' on côp, ene såvadje muzike burlesse vént dispierter les edoirmous (A. Maquet). Tot d' on côp la l' telefone ki pîle (L. Somme) L' ovrî s' aprestêye; El monsieu doime; Les stoeles ès distindèt pa bindes; Yet tenoncô, L' hoûlåd, fås Djwif, come on marou, Disclefe el brouyård d' on côp d' grawe (F. Dewandelaer]]). F. "soudain, brusquement, soudainement, subitement".

Tcherpetaedje

sipotchî aplacaedje di :

• tot
• di
• on
• côp

Disfondowes

tenoncô 

tènoncôⁿ, tanincô, tanincoû

tot d' on côp 

tot d' on côp, tout d' in côp, tout d' in coûp.

Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

tenoncô 

Coinrece Payis d' Tchålerwè