terî [o.n.]

1. terêye. F. "terrier". >> tchén d' terî: tchn ki pout moussî dins les terêyes.

2. tchén ki mousse dins les terêyes. F. "terrier".

| terire [f.n.] terêye. F. "terrier".

Etimolodjeye et tcherpetaedje

terî 

bodje "tere", cawete -i ^[1]

terire 

cawete -ire

Omonimeye coinrece

• teraire (usteye do tchårlî, po forer des trôs)

Sicrijhas ezès motîs

terî 

tèrier [G208] ^[2]

terire 

terére [G208] ^[3]

Hårdêye difoûtrinne

• Dipus d' racsegnes so les tchéns d' terî
• Dipus d' racsegnes so les terîs di rnåd
• Dipis d' racsegnes so les terîs d' taesson

↑ FEW 22/1, 21b & 22a.

↑ ALW 8. p. 82.

↑ Loukîz al Djivêye des motîs.