terêye [f.n.]
1. trô ki les grossès biesses ås tetes (rinåd, taesson, robete) fwaiynut dins tere po-z î dmorer. Il efoumént les rnåds dins leus terêyes. Dj' avize ene marmote, astampêye, ki m' toûne li cou et rmoussî dins s' terêye, come l' aloumire (L. Hendschel]]). Maria Deyi! Nos estans dins ene sôre di terêye, savoz, la !(J.F. Brackman). Loukîz a : taesnire. F. "terrier".
2. plaece k' ene metchante djin si catche. Po vindjî nosse gamén, dji l' a prometou a s' mame cwand dj' esteu-st al môre, i m' faleut foirci l' ôrimiele a moussî foû di s' terêye (J. Lahaye). Loukîz a : djîsse, radjîstoe. F. " terrier, repaire, refuge, retraite".
Etimolodjeye et tcherpetaedje
pårticipe erirece divnou sustantif d' on forveyou viebe "terer".
Etimolodjeye et tcherpetaedje
pårticipe erirece divnou sustantif d' on forveyou viebe "terer" (çou k' a stî "teré".