terêye [f.n.]
1. trô k' ene grosse biesse ås tetes (rinåd, taesson, robete) fwait dins tere po-z î dmorer. Il efoumént les rnåds dins leus terêyes. Dj' avize ene marmote, astampêye, ki m' toûne li cou et rmoussî dins s' terêye, come l' aloumire (L. Hendschel). Maria Deyi! Nos estans dins ene sôre di terêye, savoz, la ! (J.F. Brackman). Loukîz a : taesnire. F. "terrier".
2. plaece k' ene metchante djin si catche. Po vindjî nosse gamén, dji l' a prometou a s' mame cwand dj' esteu-st al môre, i m' faleut foirci l' ôrimiele a moussî foû di s' terêye (J. Lahaye). Loukîz a : djîsse, radjîstoe. F. " terrier, repaire, refuge, retraite".
Etimolodjeye et tcherpetaedje
pårticipe erirece divnou sustantif d' on forveyou viebe "terer".
Etimolodjeye et tcherpetaedje
pårticipe erirece divnou sustantif d' on forveyou viebe "terer" (çou k' a stî "teré").