texhe Codjowaedje [v.c.] Po texhe li taeyeu a des aweyes pikêyes plin s' djilet (Arthur Masson). C' esteut come on bea mousmint k' on-z åreut texhou a ptits côps avou tot s' cour et ki s' åreut dislené sol tins d' deus båyes (Emile Gilliard). | texheu, texheuse u texhresse [o.f.n.] li ci (cene) ki texhe. Les texheus d' Nodwé fijhént tos les viyaedjes po vinde leu martchandijhe. | texhaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "texhî". F. tricot, tissage. | texhou [o.n.] 1. mousmint e linne metou dizeu li tchmijhe, ki rascove li dzeu do coir, disk' a l' cingue. Felicyin a metou s' vete texhou et s' novele coulote (L. Somme). Li vete texhou, c' est lu k' elle a veyou l' ôte djoû dins l' tchambe di s' feye (L. Somme). On dit eto: pulôve, tricot, tricoté, vareuse. rl a: djilet, cazakin. 2. (mot d' biyolodjisse) boket do coir, u d' ene plante, fwait des minmès sôres di celures, et k' a on metou ovraedje biylodjike. Po-z adiercî vosse pikeure, l' aweye doet ariver dins l' texhou dzo l' pea. 3. texhou sociå, industriyel trope di djins ki fjhèt ene soce, troke d' industreyes. Les islamiveus sont foirt sititchî l' texhou sociå des ptitès djins.. Disfondowes: tèchou, tèchu, tèhou. Etimolodjeye: pårticipe erirece do viebe "texhe".

---

Dipus d' racsegnes sol mot "texhou"