timinme 1 [prono] refoirçaedje di [[Motî:ti 3|ti]], prono metou tot seu, padrî ene divancete, u ene adrovire. Di l' timinme; mi, dji n' oizreu. Ni czamboujhe nén l' gamén insi, et va-z î timinme, çoula irè bråmint pus vite ([[A. Lenfant]]). Omonimeye * [[Motî:timinme 2|timinme / tminme]] (F. ''toi'')