timinme 2 u ètminme / tminme [prono] ti 3 prono metou tot seu, padrî ene divancete, u ene adrovire. C' est po tminme. Ètminme, saiss, ti n' sai nén çk' i t' fåt (egzimpes ramexhnés pa A. Carlier & W. Bal). I va dimarer vosse cwate-cwate : Avou les skis ådzeu, L' escleyon abridlé padrî, Tot est fén presse; Abeye ! Manke pus k' timinme ! (Gina Spirito). Et dji dirè co å mwaisse ki c' est tminme k' a volé l' rodje croye dins l' boesse (B. Genaux). Li herleme ki t' dis, c' est paski c' est timinme ki m' acwire (L. Mahin). Et tminme, èn l' aveuss nén, hê, ti, li pepete cwand ti t' catchives dirî mi ? (A. Dewelle). C' est a cåze di tminme k' il ont-st ebårké dins l' noeristé; C' est a cåze di tminme k' i n' rivoeront motoit pus l' clårté ! (ratourné pa L. Mahin). F. toi. >> c' est amon ti et tminme: c' est ene måjhon la k' les djins cåznut måpolimint.

Disfondowes: t(i)-min.me, (è)t'min.me, t(ë)-min.me. Coinrece Roman Payis & Coûtchant walon.

Minme uzaedje ki: twè.

---