ti 4 (divant cossoune eyet voyale) u èt 2 (a l' atake, divant cossoune) / t' 3 (divant cossoune et après voyale) [prezintoe d' apårtinance, omrin et femrin] di l' atôtchî k' on-z [[atouwance|atouwe]] . Ti fré a vnou ayir, ti soû eto. Ti gayet a stî potchî t' vatche. Èt pere aléve todi pormoenner avou t' båcele. Ti måjhon n' est nén co si bén rassonrêye. Ti ome n' est nén la ? Fåtche ti avoenne divant k' i n' riplouve. C' est t' bea-fi k' a vnou ayir ? (sorlon des egzimpes ramexhnés pa [[J. Haust]] & [[M. Francard]]). Èt metchansté, c' est a twè, voess, k' ele fwait do må ([[J. Spinosa]]). Èt keute sol tåve, èt pougn so t' boke, Ti fwais t' mouzon ! ([[H. Van Cutsem]]). F. ton, ta. Disfondowes: ti, ti-y (divant voyale), èt' / t'tu (divant cossoune), tu-n, t'-n (divant voyale); të (divant cossoune), të-n (divant voyale); it' (divant cossoune), èt' (divant cossoune), èt'-n (divant voyale), ta (femrin).