tigue [o.n.] biesse a tetes, magneuse di tchå, del famile des tchetidîs, di 2 metes di long ki peze 200 kg, avou des royes so tot l' coir, e sincieus latén panthera tigris. On l' trove purade e l' Azeye Nonnrece. Ses poys sont djaene-orandjes, blancs sol vinte, avou des noerès royes tot do long del schene, des pates et del cawe. I vike del nute, ezès plaeces dilé les aiwes, wice k' i s' bagne voltî, al diferince des ôtes tchetidîs ki veyèt evi l' aiwe.
Disfondowes: tîgue, tigue.
Etimodjeye: latén tigris (minme sinse).
| tigresse [f.n.] tigue frumele.
| tigré, tigrêye [addj.] avou on dessén a royes come li pea d' on tigue. Ele a tchoezi des tigrêyès covietes po nosse tchambe a coûtchî.
Disfondowes: tîgré, êye, tîgrè, èye.