timpe 2 [f.n.] timpli. F. tempe.
| timpli [o.n.] plaece del tiesse divant l' oraye. F. tempe.
| timpea [o.n.] timpli. F. tempe.
Omonimeye :
- timpe 1 (adv., toit, matén, di boune eure)
- timpe 3 (o.n., plaece sacrêye des viyès rlidjons, des francs Maçons, evnd.)