tir ås pupes u tire-pupes [o.n. pl. des tirs ås pupes, des tire-pupes] djeu d' dicåce, la k' i fåt saetchî avou ene carabene ås plombs so des croyes d' årzeye, avou des bistokes après. F. tir forain. >> séndje di tir ås pupes: a) séndje ki fjheut d' l' animåcion dins les tirs ås pupes. b) laid ome. Dj' a stî amoreuse divant lu, li såcré laid ptit grigne-dint, li mannet ptit roytea, li ptit séndje di tir ås pupes k' il est (Arthur Masson). F. macaque.

Bodjes:

• tirer
• pupe