tir ås pupes u tire-pupes [o.n. pl. des tirs ås pupes, des tire-pupes] djeu d' dicåce, la k' i fåt saetchî avou ene carabene ås plombs so des croyes d' årzeye, avou des bistokes après. F. tir forain. >> séndje di tir ås pupes: a) séndje ki fjheut d' l' animåcion dins les tirs ås pupes. b) laid ome. Dj' a stî amoreuse divant lu, li såcré laid ptit grigne-dint, li mannet ptit roytea, li ptit séndje di tir ås pupes k' il est (Arthur Masson). F. macaque. Dèdjà, avant l' guêre vos polîz tirer l' pupe, fé ène rôze, èt insi vos fé satchî, po rén, l' portrèt !
Bodjes: