toirtchî (codjowaedje) [v.c.] 1. bén toide (ene sacwè) e longueur. F. torcher, tordre. >> toirtchî l' buzea: sitronner

2. toide, ployî. Si on l' pind l' camionette après l' bul, on va toirtchî l' tchessi

3. xhorbi (avou ene toitche, u ôte tchoi). >> toirtchî s' cou: xhorbi s' cou.

Disfondowes: twartchî, twârtchi, twârtcher, twartchè, twèrtchî, torcher, tortchî, tortchi, tôrcher

Etimolodjeye : viebe bodje latén torques (Loukîz å FEW 13/2, 103a).

| toitche [f.n.]

1. pitit djavea di strin, toirtchî, et k' on-z î meteut l' feu. F. torche.

2. (pa stindaedje) pile electrike. F. lampe de poche.

3. (mot d' arkeyolodjisse) colé (bijou) des Romins et des Celes, fwait d' ene båre di metå k' a stî toirtcheye. F. torque..

| toirtcheye [f.n.] dobleure. Dji n' roveye nén totes les toirtcheyes ki vos m' avoz dné "po m' bén" (R. Mayence). Riloukîz l' sinonimeye. F. raclée.

Disfondowes: twartchèye, twartchîye, torchée

| toirtchaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "toirtchî". F. torsion. >> toirtchaedje di boyeas: maladeye des biesses et des djins. F. torsion intestinale.

Parintêye :

• ritoirtchî
• ratoirtchî
• sitoirtchî
• distoirtchî

• Dipus d' racsegnes sol toirtchaedje des boyeas.
• Dipus d' racsegnes so les toitches (bijous).