toker 2 (<A HREF="http:https://lucyin.walon.org/codjowaedjes/viker.html">codjowaedje</A>) I. [v.c.] fé raler (on feu). rl a: atoker, ratoker. II. [v.s.c.] fé bråmint del tcholeur. Li solea toke. rl a: toker 1. | DF tokeu [o.n.] 1. li ci ki fwait tchåfer ene machene a wapeur. 2. colone di brouheur ki rmonte des tienes après l' plouve. rl a: cujheu, rinåd, feu d' macrale. | tocoe [o.n.] 1. feu a l' aisse avou on glindisse divant. On s' rafurleye dilé l' coulot, Tchaeconk por lu, come des covresses Mågré k' on fouxhe deus dlé l' tocoe On n' s' afrankixh nén d' ene divize (E. Lempereur). rl a: fouwire. 2. fornea d' brike metou dvant l' ouxh, po boure li lindje u ccure les cabolêyes. 3. pitite sitouve a troes pîs. Li grand djoû, on rtokéve on bon feu din l' pitit tocoe d' fonte (B. Hosslet). Ele si tneut vôssêye e s' coujhene å noer tocoe, ås meurs blankis (G. Bernard). Al loumire do crasset, dji n' a discovrou k' ene pitite plaece avou on tocoe bråmint trop ptit po siervi d' for d' alchimisse (<A HREF="http:https://rifondou.walon.org/so_l_anuti/node9.html">L. Hendchel</A>). rl a: toke-feu. F. poëlle. 4. sôre di tchôdron, u d' caisson di fier, so pîs, k' on mete des braijhes didins (po s' ertchåfer, u po cure des tchå). F. brasero, barbecue. Disfondowes : tocwè, ticwè, tucwè, tokeu.