totavå

I. [adv.] dins totes les plaeces. So les cleuses et les plantches, totavå, les dmeys pans, les cwårlets, les mitchotreyes et les gozåds, ritoumént doûcetmint tot rawårdant l' pratike (L. Lagauche). On dit eto: pattavå, tocosté, partot. F. partout.

II. [divancete]

1. dins tot (+ coplemint d' plaece). Djeråd ritrova s' cascognî et griper totavå ses brantches. (A. Moors-Schoefs). F. partout dans, dans tout.

2. so tot (+ coplemint d' plaece). Djeråd avancixha foû do sankisse ki lyi plakive totavå s' coir (A. Moors-Schoefs). F. sur tout.

Tcherpetaedje

aplacaedje di deus etroclåves adviebes, "tot" et "avå".

Sipårdaedje do mot e 20inme sieke

Coinrece payis d' Lidje

Hårdêyes divintrinnes

• Dipus d' racsegnes so l' etroclaedje
• Dipus d' racsegnes so les adviebes
• Dipus d' racsegnes so les dvancetes