tourniket [o.n.]
1. djeu d' dicåce avou des tchvås d' bwès ki tournèt et k' on saye d' apicî ene flotche ki pind, po wangnî on tour po rén. F. carousel. >> aler å tourniket da Tchantchès: aveur li tournisse.
2. emantchaedje po on pazea passer houte d' ene resserêye plaece, fwait d' on cwåré d' pås, k' il î fåt tourner so luminme po passer (eto, les biesses n' î sårént passer).
3. tournante pîce d' ene machine. Ene hertchinne, c' est ene tchinne ki hertcheye l' ecråxhe do batch do semoe, et l' amoenner viè les tournikets po-z esse sipitêye evoye.
Etimolodjeye : viebe tourner, cawete -iket.
| tournikete [f.n.] tchessi d' fier avou, å dzeu, des aiyrons ki tournèt avou l' air, po poujhî d' l' aiwe d' on pousse u fé do corant. F. éolienne.
| tourniketreye [f.n.] astalåcion di sacwantès tourniketes metowes ene dilé l' ôte po produre di l' electricité. F. parc éolien.
Etimolodjeye: cawete -reye, 2003.