tourniket [o.n.]

1. djeu d' dicåce avou des tchvås d' bwès ki tournèt et k' on saye d' apicî ene flotche ki pind, po wangnî on tour po rén. F. carousel. >> aler å tourniket da Tchantchès: aveur li tournisse. On dit eto tchivås d' bwès

2. emantchaedje po on pazea passer houte d' ene resserêye plaece, fwait d' on cwåré d' pås, k' il î fåt tourner so luminme po passer (eto, les biesses n' î sårént passer).

3. tournante pîce d' ene machine. Ene hertchinne, c' est ene tchinne ki hertcheye l' ecråxhe do batch do semoe, et l' amoenner viè les tournikets po-z esse sipitêye evoye.

Etimolodjeye : viebe tourner, cawete -iket.

ancyinne tournikete po poujhî l' aiwe po-z abruver les biesses

| tournikete [f.n.] tchessi d' fier avou, å dzeu, des aiyrons ki tournèt avou l' air, po poujhî d' l' aiwe d' on pousse u fé do corant. F. éolienne.

| tourniketreye [f.n.] astalåcion di sacwantès tourniketes metowes ene dilé l' ôte po produre di l' electricité. F. parc éolien.

Etimolodjeye: cawete -reye, noûmot, 2003.

• Dipus d' racsegnes sol rotedje d' ene tournikete
• Dipus d' racsegnes so les tourniketreyes