tourniket [o.n.]

1. djeu d' dicåce avou des tchvås d' bwès ki tournèt et k' on saye d' apicî ene flotche ki pind, po wangnî on tour po rén. F. carousel. On dit eto tchivås d' bwès. >> aler å tourniket da Tchantchès: aveur li tournisse.

2. emantchaedje po on pazea passer houte d' ene resserêye plaece, fwait d' on cwåré d' pås, k' il î fåt tourner so lu-minme po passer (eto, les biesses n' î sårént passer).

3. tournante pîce d' ene machine. Ene hertchinne, c' est ene tchinne ki hertcheye l' ecråxhe do batch do semoe, et l' amoenner viè les tournikets po-z esse sipitêye evoye.

Etimolodjeye: viebe tourner, cawete -iket.

ancyinne tournikete po poujhî l' aiwe po-z abruver les biesses

| tournikete [f.n.] tchessi d' fier avou, å dzeu, des aiyrons ki tournèt avou l' air, po poujhî d' l' aiwe d' on pousse u fé do corant electrike. F. éolienne.

| tourniketreye [f.n.] astalåcion di sacwantès tourniketes metowes ene dilé l' ôte po produre di l' electricité. F. parc éolien.

Etimolodjeye: cawete -reye, 2003.

• Dipus d' racsegnes sol rotaedje d' ene tournikete
• Dipus d' racsegnes so les tourniketreyes