trûlêye 2 [f.n.] 1. amagnî fwait avou des bokets d' pwin strûlés, et trimpés dins do cafè, u dins do laecea. rl a: brijheye, trimpêye. F. . 2. margaye, apougnaedje. Sol tård, on s' disputa ; ene trûlêye s' emantcha; Dji rçuva ene dôpinne el bagåre (L. Lagauche). Disfondowes: trûlêye, trûlée, troûlêye. Etimolodjeye : sibetchta di sitrûlêye.