traite [addj.] 1. ki vs fwait do toirt et k' on n' s' î atind nén. Dinltins, i fjhént les Citrowenes avou des djaenès fåres; c' esteut bråmint mî; c' est traite, saiss, les blancs. C' est traite, li solea, cwand i fwait d' l' air: ti n' sins nén k' to rayixh. Les emiles, c' est sovint traite, ca on n' si pout nén rprinde cwand on voet kel fråze ni mostere nén çou k' on vout dire. F. dangereux, perfide, agressif, malfaisant. 2. målåjhey. On Flamind ki cåze lidjwès, c' est traite a comprinde. F. difficile, fastidieux. 3. ki rnoye si patreye, ses amisses, les lwès del diplomaçreye. Nost eveke î cora; et la l' traite Borguignon Lyi dna l' tchuze inte li moirt et èn ake d' abdicåcion (N. Defrecheux). F. .

Omonimeye:

• traite (treyowe, modowe / treyaedje, modaedje).

• "traite" est (kécfeye) on fås amisse di traitre e francès (i ratoûne dangereux)