traitoe [o.n.]

1. usteye di coujhene et d' laboratwere, come ene coine 1, po trasvudî des likides. rl a: etonoe, coloe, ramponô, coirnixhea. >> Loukîz dins on traitoe, vos voeroz lådje et stroet ! risponse otomatike, a ene sakî ki vs dit: "vos m' frîz bén loukî lådje !" dins l' sinse "vos m' frîz acroere ene sacwè ki dji n' esteu nén tourné a croere al comince". F. entonnoir. Alm. trichter. Nl. trechter.

2. toubion dins ene aiwe. F. tourbillon, tournoiement d'eau.

3. tournante gofe dins ene grande aiwe k' assaetche tot çou ki passe dilé. Li batea da Torgal si fjheut essaetchî sins polou rén fé disconte, eviè on traitoe. F. tourbillon, gouffre, abîme tournoyant.

4. trô ki l' fond va e s' rastroetixhant. Li robot (V2) aveut fwait on nouzome traitoe dins l' tchamp. F. cratère.

Disfondowes: trêteû, trêtwè, trêtû, trêtè trêtë.

Etimolodjeye: latén trajectorium.