trûle [o.n.] u [f.n.] filet come ene potche po pexhî. F. truble, trouble. Etimolodjeye: trublium (sôre di schiele). | trûlea [o.n.] pitite trûle avou on mantche. F. épuisette, troubleau. Disfondowes: trûlia, trûlê. | trûler (codjowaedje) [v.c.] 1. apicî (on pexhon) avou on trûle, on trûlea. Dj' aveu on télmint gros pexhon å dbout di m' lene k' el a falou trûler (L. Pirsoul). 2. apicî. La l' estat-madjor ki passe: on mwaisse-sôdår gris come les cis ki nos ont trûlé (E. Wartique et E. Thirionet). F. capturer, attraper. 3. vudî (ene botaye) tot l' boevant tote. Il ont trûlé tote li botaye (ramexhné pa M. Francard). F. lamper. On dit eto: riloper. tûtler, flûter. | trûlêye 1 [f.n.] 1. çou k' gn a dins l' trûle. F. pèche, filet de poisson. 2. peclêye (bråmint des sacwès, binde di djins). Les swerinnes d' amon ses grands-parints lyi rivnèt e trûleyes, avou des hinêyes di bon four et l' soyete des crikions (J.P. Dumont). Ene trûlêye di blankès flotches dansèt l' cråmignon (A. Maquet). F. floppée, cortège. 3. rinchinchote (eurêye la k' on magne bén et k' on boet bråmint). Il ont fwait ene boune trûlêye. 4. boevaedje a nd esse sô. I s' end a fotou ene di trûlêye. On dit eto: tampone. F. cuite. Disfondowes: trûlêye, trûlée, troûlêye.

Oomonimeye:

• trûlêye 2 (brijheye, bokets d' pwin trimpés)