troûle [o.n.] u [f.n.] filet po pexhî, come ene bounete havtêye a on ceke di fier, avou on longou mantche. Li troûle sieve a pexhî dins les bouxhêyes di oizires (ramexhné pa J. Haust). On dit eto: troûlea, poujhete, poujhoe, sipoujhete, saetch ås pexhons, sitokhåm. F. truble, trouble. Disfondowes: troûle, trûle. Etimolodjeye : trublium (sôre di schiele) (c' est ene rediveuse etimolodjeye). | troûlea [o.n.] pitite troûle. Dj' a stî pexhî å troûlea (H.Forir). F. épuisette, troubleau. Disfondowes: troûlia, troûlê, trûlê, trulê. troûler Codjowaedje [v.c.] 1. apicî (on pexhon) avou on troûle, on troûlea. Dj' aveu on télmint gros pexhon å dbout di m' lene k' i l' a falou troûler (L. Pirsoul). 2. apicî. La l' etat-major ki passe: on mwaisse-sôdår gris come les cis ki nos ont troûlé (E. Wartique & E. Thirionet). F. capturer, attraper. 3. emantchî (ene sakî, lyi haper sûteymint ses cwårs). F. escroquer, filouter, tricher, tromper. troûleu, escroc, filou, tricheur, trompeur, trûleû [C1] troûlêye [f.n.] 1. çou k' gn a dins l' troûle. F. pèche, filet de poisson. Disfondowes: troûlêye, troûlée, troûlêye.

Omonimeyes coinreces (disfondowes: "trûler" et "trûlêye"