vôvale [f.n.] plante ås blankès fleurs ki gripe après les ôtes e s' tournant åtoû. Les bouxhnisses avént seur crexhou, et fé martchî eshonne avou l' vôvale, li rampioûle, li meurî, et co kécfeye li cladjot ([[L. Somme]]). Tenawete, ele tådje po råyî el plate-binde ene bohêye di papî, ene vôvale ki vout gripter totåtoû d' on pî d' rozî ([[A. Laloux]]). Dji tuze al viye croe rafûlêye di vôvale ([[M. Chinon]]). On dit eto: [[Motî:bovale|bovale]], loukîz a : [[Motî:hena|hena]]. F. liseron. >> disvôtyî l' vôvale: fé mori. L' aveule feme al få disvôteyrè l' vôvale ki nos tént elaxhî ([[R. Viroux]]). ---- [[vôvale|Dipus d' racsegnes sol vôvale]]