vedje [f.n.]

1. fén et long baston, metans po dner des coreccions. C' est mes mwaisses, zels, et dji les rmerciye voci, (…) d’ aveur pris li vedje po m' sicoryî di n' les nén todi bén schoûter (P.J. Dosimont). F. "verge". >> Li Bon Diu a ene longue vedje: >> vedje di macrê: baston po on macrê fé des toûs d’ madjeye. F. "baguette magique". >> tchivå di dzo vedje: dins ene atelêye di deus tchvås, li ci metou a droete. Vosse gade di dzo vedje bwete di drî, Pere Noyé (Y. Paquet).

2. (pus stroetmint) cane pexhrece. Li pexheu ni doet måy baxhî s' vedje adon. F. "cane à pèche".

3. unité di stindêye. Gn aveut troes vedjes po in bounî. Mi dj' a tcheryî ostant so ostant d' vedje (ramexhné pa J.J. Gaziaux). F. "verge".

| verdjinete [f.n.] pitite vedje. >> rowe del Verdjinete: rowe di Wegniye.

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes sol vedje come unité di stindêye
• Dipus d' racsegnes sol vedje et les ôtes penitinces