verbok

I. Verbok [n.pr.] biesse des doûcès croeyances walones, k' a l' tiesse d' on bok, et l' coir d' èn ome avou des grands vetes pwels, et des plomes padzo les pwels, et k' c' est l' Diale kel tént al laxhe. Li diale a-st arivé avou ene drole di biesse k' i moennéve, tot lyi criyant "Hû, Verbok" (rat. da Dr Delogne).

II. [o.n.] cok d' awousse. Ele schoûte les gros verboks ki fjhèt tchîpyî leus rexhès pates (J. Calozet).

Etimolodjeye : cawete gayele "ver-" (cawete for-) + bodje (bok), eribe bok, bok candjî a ôte tchoi; ricomprins come : aplacaedje tîxhon avou l' addjectif vert.

• Dipus d' racsegnes sol Verbok (doûce croeyance)
• Dipus d' racsegnes so les verboks (coks d' awousse)