verbok [o.n.]

1. tolu u biesse des doûcès croeyances walones, k' a l' tiesse et les pîs d' on bok, et l' coir d' èn ome avou des grands vetes pwels, et kel Diale tént al laxhe. Li diale a-st arivé avou ene drole di biesse k' i moennéve, tot lyi criyant "Hû, verbok" (rat. da T. Delogne). Li Djôzef n' esteut nén trop seur, li verbok li vleut a tot moumint souker (E. Benoit). F. bouc vert, satyre, chèvre-pied, "verbouc".

2. crodjambot po les efants, mins purade po les djonneas el les djonnetes ki sont foû-z et houte, ki court après zels et lzès souker al fén do porshuvaedje. Padrî l' houyire del Vå Bnoete, gn aveut-st on verbok (Motî da Haust). Mannet djonne ome ki vs estoz, avoz veyou les coines do verbok ? (Motî da Gilliard). ^[1] >> esse porshuvou do Verbok: n' aveur nole tchance. F. avoir la guigne, la malchance.

3. (pa stindaedje) ome k' on voet evi, mannet u vicieus. A l' rossea verbok, ci-la ! Mais alez vz î fiyî, vozôtes, a ç' laid verbok la : i s' pout co måvler et si rvindjî (J. Selvais). F. salaud, débauché, homme grivois, luxurieux. ^[2]

4. veråt. F. verrat. >> esse glot come on verbok: esse foirt glot. F. gourmand. >> nareus come on verbok: nareus come onk k' a s' narene ki racrole a l' odeur d' on veråt. F. sensible aux odeurs, délicat. ^[3]

5. cok d' awousse. Ele schoûte les gros verboks ki fjhèt tchîpyî leus rexhès pates (J. Calozet). F. sauterelle verte. ^[4] [5]

6. pitite usteye ki va bén (loukîz a : diale), copurade : a) ene pitite îpe al mwin . On dit eto: zigzag. F. herse. b) on verin d' cårire. F. vérin. ^[6]

7. sipawta. F. épouvantail. ^[7]

Etimolodjeye : cawete gayele "ver-" (cawete for-) + bodje (bok), teribe bok, bok candjî a ôte tchoi; ^[8] pal voye do tîxhon ^[9], ricomprins come l' aplacaedje di "vert + bok". ^[10]

• Dipus d' racsegnes sol verbok (doûce croeyance)
• Dipus d' racsegnes sol verbok k' on manceye les efants
• Dipus d' racsegnes so les verboks (coks d' awousse)
• Dipus d' racsegnes sol verbok (îpes)
• "verbouc" est un mot de français de Wallonie

Sourdants

1. ↑ dins C106, E170, E213 (loukîz al Djivêye des motîs).
2. ↑ dins C9, C106, O0 (loukîz al Djivêye des motîs).
3. ↑ dins O0 (loukîz al Djivêye des motîs); dandjreus pa acmaxhaedje di veråt et bok, tot rapinsant l' sinse d' ome vicieus.
4. ↑ ALW 8. notûle 148.
5. ↑ pa stindaedje des fåves almandes, la kel verbok potche ådzeu d' l' Aiwe do Rin (A. Doppagne, Esprits et génies du terroir, Duculot, Djiblou, 1977, ISBN 2-8011-0129-X; p. 119).
6. ↑ A. Doppagne, come cial ådzeu, p. 128.
7. ↑ sinse rilevé a bôvetchén (A. Doppagne, come cial ådzeu, p. 128).
8. ↑ rediveuse etimolodjeye.
9. ↑ neyerlandès "weerbok" (FEW 17, 552a); almand "werbock" (Motî da Haust).
10. ↑ A. Doppagne, come cial ådzeu, p. 108.