vexhêye [f.n.]

1. bigåd ki s' fwait cwand l' aiwe di plouve passe so d' l' ansene. Il a ecråxhi ses tchous avou del vexhêye (Motî del Lovire). Loukîz a : pårdjire. F. purin.

2. (pa stindaedje) tchaplet d' hagnantès paroles. >> vudî si vexhêye: låtchî ene flouxhe di hagnantès paroles. Li pus mwaijhe sôre di tchafiåds, c' est les beguiåds paski ça deure pus lonmint por zels vudî leu vexhêye (C. Staquet). Fr. vider son sac.

Etimolodjeye: bodje vexh (come "vexhåd"), cawete -êye (å cmincî d' on prumî sinse, ki vleut dandjreus dire : çou k' i gn a dins on vexhåd, et ki rexhe foû cwand il est seré, oudonbén : çou k' gn a dins ene vexheye).

Pwaire minimom :

• vexheye