veyåve [addj.] ki pout esse veyou. F. visible. L' accint do vî pårler walon d' Gråfayi mostere on foirt rôlaedje des R, nén veyåve dins l' sistinme di rashiaedje Feller. Basti on scrît lingaedje ki sereut l' minme po tertos, ça sereut come diner on coir a tot çou ki nos rashonne; rinde veyåve dins li scrijhaedje les fondmints k' tos nos pårlers sont bastis dsu (L. Hendschel).

Etimolodjeye : cawete -åve

| veyåvisté [f.n.] cwålité, situwåcion di çou k' est veyåve. Mete des plakes di rowes e walon dinreut ene pus grande veyåvisté å lingaedje.

Etimolodjeye : cawete -isté, 2002.