vey (codjowaedje) [v.c.] prinde consyince d' ene imådje. >> vey clair: comprinde. Dji voe clair dins vosse djeu. >> vey clair e si schiele: awè ctapé tos ses cwårs et n' awè pus minme po fé ene sipesse sope.

Croejhete divant on viebe a prono, on n' repete nén l' prono: Dj' els a veyou bate come des tchéns.

| veyåve [addj.] ki pout esse veyou. F. visible. L' accint do vî pårler walon d' Gråfayi mostere on foirt rôlaedje des R, nén veyåve dins l' sistinme di rashiaedje Feller. Basti on scrît lingaedje ki sereut l' minme po tertos, ça sereut come diner on coir a tot çou ki nos rashonne; rinde veyåve dins li scrijhaedje les fondmints k' tos nos pårlers sont bastis dsu (L. Hendschel).

Etimolodjeye : cawete -åve, 1997.

| veyåvisté [f.n.] cwålité, situwåcion di çou k' est veyåve. Mete des plakes di rowe e walon dinreut ene pus grande veyåvisté å lingaedje.

Etimolodjeye : cawete -isté, 2002.

Dobe rifondowe :

• vir.

Mots d' aplacaedje :

• nén veyåve.