vey voltî [vierbire a c.] awè d' l' amour, di l' amisté po ene sakî. Dji n' a nén co trové l' cene ki dj' vôreu d' leye des efants, Sinon k' c' est l' cene ki dj' voe voltî, Ca dji vs voe voltî, vos, Eternité ! (Nietsche, rat. pa J.P. Hiernaux). | vey-voltî [o.n.t.pl.] coplimints. Li grand Châles finixheut todi ses letes pal formule: "avou toplin des vey-voltî". Pl. des vey-voltî. F. amitiés. | veyou-voltî, veyowe-voltî [o.f.n.] li ci (cene) k' on voet voltî. Comint çk' on fwait cwand l' breyoe sûne, can l' schô d' nosse mame nos emacrale cwand, rapetachant ses plaijhis, el tchå pîle et peye après ses veyous-voltî (D. Trempont). F. être aimé. Disfondowes: vèyou-voltî, vèyowe-voltî; vèyu-voltî, vèyûwe-voltî; vèyou-voultî, veû-vlètî, vû-vlatî.