viè / vier (divant èn adviebe a mierpî) [divancete]

1. do costé di. On dit eto: eviè, diviè padviè. F. vers. >> vier la: par la. Gn des çanses a wangnî, savoz, vierla (G. Ista).

2. a pô près a (on metou moumint). On dit eto: diviè, aviè. >> viè l' viesprêye: sol vesprêye. >> viè ces ci: di ces tins°ci.

Etimolodjeye : latén "versus".

Parintêye

• evier
• kiviersî
• ravier
• reviersî, riviersî
• å rvier
• (åd) triviè di
• triviersî

Mots d' aplacaedje :

• aviè
• diviè
• eneviè
• eviè
• eviersiner
• eviersiner
• padviè

• Dipus d' racsegnes so les dvancetes