vicoter [v.s.c.] viker pititmint, må viker. Djiye Copixhe, i vicote, a Tcheslet u Serè (L. Hendschel). Dins ç' mestî la, on n' såreut fé k' vicoter. rl a: [[Motî:rivicoter|rivicoter]], [[Motî:ravicoter|ravicoter]]. F. vivoter, végéter. Disfondowes: vicoter, vicotè, vicotî. Etimolodjeye: bodje "[[Motî:viker|viker]]"; cawete -icoter. | vicotaedje [o.n.] pôvriteus vicaedje. rl a: [[Motî:vicåreye|vicåreye]]. F. vie pauvre, laborieuse, misérable. Disfondowes: vicotèdje, vicotadje, vicotâdje. | vicotreye [f.n.] pôve amagnî. rl a: [[Motî:vicaedje|vicaedje]]. F. pitance, maigre ration. Disfondowes: vicotriye, vicotrèye. Parintêye: * [[Motî:ravicoter|ravicoter]] * [[Motî:rivicoter|rivicoter]] [[Categoreye:Motî]]