viebe [o.n.] (croejhete) mot k' est l' soûmint d' ene fråze u d' ene fråzlete, et ki s' cawete candje sorlon li sudjet et li tins (çou k' on lome les codjowaedjes). >> viebe a coplemint: viebe avou on droetrin coplemint. F. verbe transitif. >> viebe a coplemint nén direk: viebe avou on nén droetrin coplemint. F. verbe transitif indirect. >> viebe sins coplemint: viebe ki n' a nou coplemint direk u nén direk. F. verbe intransitif. >> viebe sins djin: viebe ki si codjowe k' avou l' sudjet "i" u "ça". F. verbe impersonnel. Modele di codjowaedje d' on viebe sins djin: ploure. >> viebe a prono: viebe ki s' codjowe todi avou on prono, del minme djin k' el sudjet. F. verbe pronominal.

Disfondowes: vèrbe, vêrbe, vièbe.

Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do F. "verbe".

Parintêye:

• adviebe

Dipus d' racsegnes so les viebes Dipus d' racsegnes sol codjowaedje des viebes