Cisse pådje ci do motî a des intrêyes ki n' sont co k' a mitan fwaites. Si vos avoz des cnoxhances so ç' sudjet ci, vos nos ploz aidî, clitchîz sol loyén «candjî l' pådje» po radjouter des informåcions. viermolaedje

viermoure (si viermoure) (codjowaedje) [v.pr.]

1. esse ataké des viers u des insekes, tot cåzant do bwès. On dit eto: si moujhî. F. se vermouler, être rongé.

2. (imådjreçmint) tourner a rén. A doirmoz, doirmoz nos moitès amours Dins les vîs poirtraits ki s' evont viermoure (J. de Lathuy). F. se déliter, se désaggréger.

Etimolodjeye: aplacaedje tîxhon no (vier) + viebe (moure), si moure des viers.

| viermolou, viermolowe [addj.] ataké pås viers, tot djåzant d' on bwès. On dit eto: moloné, viermyî, moujhî.

Etimolodjeye: acolaedje tîxhon viebe + no (molou pås viers).

| viermolaedje [o.n.]

| viermoleus, viermoleuse [addj.]

1. viereus, e.

2. viermolou, owe.

3. toursiveus, e.