viyé

I. [o.n.] (v.v.m.) tere d' ene cinse rominne, metowe ene miete å lon. Cisse tere la a divnou leyminme ene cinse, pu on viyaedje u on hamtea, sovint avou l' arivêye des moennes; ça fwait k' i gn a la mo sovint ene abeye.

II. Viyé [n.pl.] no di sacwants viyaedjes el Walonreye.

1. Viyé-so-Lesse la-minme: Viè [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Villers-sur-Lesse , rebané avou Rotchfoirt.

Etimolodjeye : latén "villare" (del "villa",

Mots d' aplacaedje.

• Noûviyé.

Minme bodje etimolodjike :

• viyaedje.
• veye.
• Weyin.

• Dipus d' racsegnes so les viyés
• Dipus d' racsegnes so Viyé-so-Lesse.