viyé
I. [o.n.] (v.v.m.) tere d' ene cinse rominne, metowe ene miete å lon. Cisse tere la a divnou leye-minme ene cinse, pu on viyaedje u on hamtea, sovint avou l' arivêye des moennes; ça fwait k' i gn a la mo sovint ene abeye.
II. Viyé [n.pl.] no di sacwants viyaedjes el Walonreye:
1. Vilé-dlé-Hesse (la minme: Vilé-lès-Ès') [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Villers-lez-Heest, rebané avou Les Brouhires.
2. Viyé-so-Lesse la-minme: Viè [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Villers-sur-Lesse , rebané avou Rotchfoirt.
3. Viyé-dvant-Ôrvå la-minme: Vilé-dvant-Orvau [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Villers-devant-Orval, rebané avou Floravile.
Etimolodjeye: latén "villare" (del "villa".
|
Cisse pådje ci do motî a des intrêyes ki n' sont co k' a mitan fwaites.
Si vos avoz des cnoxhances so ç' sudjet ci, vos nos ploz aidî, clitchîz sol loyén «candjî l' pådje» po radjouter des informåcions. |
Mots d' aplacaedje.
Minme bodje etimolodjike :