voler 2 ([[Codjowaedje bouter|codjowaedje]]) [v.s.c.] 1. aler dins les airs. 2. aler rade. Faleut vey come ça voléve, cwand ele s' î a metou. 3. esse corant (po des côps, des pers di pourceas…). Les côps d' pî volént. F. être monnaie courante. | volêye [f.n.] 1. oujheas ki volèt eshonne. Ene volêye di coirbås; ene volêye di spreuwes. 2. dobleure (volêye di côps et pierdaedje sins rispiter. F. raclée. 3. di volêye (mot d' fotbal, di tenisse) divant k' ene bale ni djonde tere. Kéne riprinjhe di volêye !