vubwès [o.n.] plaece en on bwès ki les åbes ont stî côpés. Elle a volou aler côper des fleurs cial pus hôt e vubwès (Guillaume Smal). rl a: clairisse, trawêye. F. clairière. >> a vubwès: foû do bwès, nén catchî pås åbes. Ni dmorez nén a vubwès: on vos va vey. F. à découvert. Disfondowes: vûbwès. Etimolodjeye: aplacaedje tîxhon addjectif (vû) + no (bwès), bwès k' est vude; rl a: Vûcir.