wå [o.n.] pitite djåbe di do rgon, a pô près 25 cintimetes sipesse, ki sierveut a fé des toets di strin.
| wåmon [o.n.] ptit wå k' on fwait blamer (metans po rosti l' pourcea).
| wåmire [f.n.] pitite pôvriteuse måjhinete avou on toet di strin. On dit eto: hobet.
Etimolodjeye: calcaedje del cawete do F. chaumière, 1900.
| wåmea [o.n.]
1. wåmon.
2. djavea metou sol boird des toets di wås.
3. håre di strin po loyî l' vegne ås passeas.
| wåmyî (codjowaedje) [v.c.]
1. covri on toet avou des wås.
2. rascovri d' ene coûtche di strin.
Parintêye :
Mot d' aplacaedje :