wåler [v.s.c.] 1. [[Motî:cori|cori]] sins saveur la k' on va. Les efants ont stî wåler dins les paxhis (F. Deprêtre et N. Nopère). rl a: [[Motî:trinner|trinner]], [[Motî:rôler|rôler]]. F. vagabonder, errer. 2. s' ocuper a des [[Motî:tchîtchêye|tchîtchêyes]]. Pocwè k' i n' va nén å bwès al plaece di wåler tote djoû. I wåle a totès biestreyes. rl a: [[Motî:buziker|buziker]], [[Motî:tchicter 1|tchicter]]. F. glandouiller. Disfondowes: wâler, wauler, oler, ôler. Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do flamind "wandelen" (si pormoenner). Coinrece Roman Payis, Bote di Djivet, Basse-Årdene. | wålåd, wålåde [o.f.n.] djin ki toûne les viyaedjes et k' est sins måjhon. Ké planete les poûsse-t i, wålåds sins ertinance ? (L. Declercq). rl a: [[Motî:rôleu|rôleu]], [[Motî:rôlî|rôlî]], [[Motî:tchiminåd|tchiminåd]]. F. vagabond. Disfondowes: wâlârd, waulaud(e). Coinrece Payis d' Nivele. Etimolodjeye: viebe "wåler", cawete -åd, avou assaehance do flamind "wandelaar" (roteu, pormoenneu). | wåleu, wåleuse u wålresse [o.f.n.] li ci(ne) ki wåle (ki dmeure a rén). Dins tos les viyaedjes, vs avîz ene binde di wåleus k' estént astokés sol meur di l' eglijhe. F. désoeuvré(e), inactif, ive, oisif, ive. | wålî, wålresse [o.f.n.] 1. wåleu(se). Va mode les vatches: ti n' vénrès nén fé do wålî e nosse måjhon, saiss, valet. F. paresseux, se. 2. [[Motî:halcotî|halcotî]], halcotresse. F. bricoleur, mauvais travailleur.